मी रामायण ! आज तुम्हाला गदिमांच्या लेखनप्रक्रियेविषयी सांगायचंय .त्यांची लेखनाची प्रक्रिया अगदी वेगळी होती . त्यांच्या प्रतिभेच्या चमत्काराच्या अनेक कथा प्रचलित असल्या तरी ते नेहेमी म्हणत कि विचारांची प्रक्रिया पूर्ण झाल्याखेरीज मी कधीही कागदाला पेन लावीत नाही . आणि मग एकदा ही प्रक्रिया पूर्ण झाल्यावर आनंदित होउन ते म्हणत " बस ! अब खाली लिखनेका है !  या अशा पूर्वनियोजित विचारामुळेच त्यांच्या लेखनात कधीच फारशी खाडाखोड नसे. एखाददुसरा शब्द इकडचा तिकडे केला असेल तेव्हढंच ! योगायोगानच आज ज्या गीताविषयी आपण बोलतो आहोत त्या गीताची मूळ संहिता पाहण्यात आली आणि त्यात एक अतिशय गमतीशीर गोष्ट आढळली , संपूर्ण गीत लिहून झाल्यावर बहुदा कविराजांना " लाडके कौसल्ये राणी ही ओळ सुचली असावी . कारण गीताच्या बाजूला एक मोठा सूर्य काढून त्यात त्यांनी ही ओळ लिहिली आहे आणि त्या सूर्याचे किरंण प्रत्येक कडव्याच्या शेवटापर्यंत पोहोचवले आहे . गदिमांच्या लेखणीचे हे विभ्रम मला तर संमोहित करतात .तुम्हालाही करत असतील . खरं कि नाही?

गदिमांच्या मनात रामप्रीतीचा अंकुर कसा निर्माण झाला हे आपण गेल्या भागात पाहिले . या अंकुराचे पुढे रोपट्यात रूपांतर झाले तो दिवसही योगायोगाने रामनवमीचाच होता .आणि सुमारही होता दुपारी बारा वाजण्याचाच !