आपण सर्व मराठी आहोत. मराठी ही आपली मातृभाषा आहे . जन्माबरोबर माणसाला काही गुण परंपरेने मिळतात . आपण भाग्यवान अशा अर्थानं कि जन्माबरोबर आपल्याला श्री शिवाजीमहाराजांबद्दलचा जाज्वल्य अभिमान लाभला.

कानड्या विठ्ठलाची , वक्रतुंड गणरायाची आणि मराठमोळ्या खंडेरायाची भक्ती लाभली . तुळजाभवानीची शक्ती लाभली .

पहिल्या बाजीराव पेशव्याची महत्त्वाकांक्षा लाभली . नाना फडणिसांचं चातुर्य लाभलं , शाहू फुले आंबेडकरांचं द्रष्टेपण लाभलं

  ज्ञानोबातुकोबांच्या प्रतिभेनं आपण फुलारलो तर मोरोपंतांच्या आणि वामनपंडिताच्या पांडित्यानं आपण दिपून गेलो .

लोकशाहिर रामजोशी आणि अनंत फंदीच्या शृंगारकवनांनी आपण बेभान झालो तर परशुराम आणि पठ्ठे बापूरावांच्या लावण्यांनी आपण हरखून गेलो . 

बालकवी ठोंबर्‍यांच्या फुलराणीनं आपण उमललो तर केशवसुतांच्या तुतारीन  आपल्याला उगवत्या काळाचं भान दिलं . 

गदिमांच्या प्रतिभेवर आपण कौतुकाची फुलं मनसोक्त उधळली . तरआचार्य अत्र्यांच्या आणि पुलंच्या विनोदानं आपण खळखळून हासलो .  केशवराव भोसले आणि बालगंधर्वांचं आपण मनसोक्त कोडकौतुक केलं तरव्ही शांताराम आणि मास्टर विनायकांच्या अजरामर चित्रपटकलेला आपण डोक्यावर घेतलं . मराठी माणसाच्या अजोड गुणग्राहकतेची अशी किती उदाहरणं सांगावीत ? 

हे सारे गुणीजन आपल्या मायमराठीच्या अंगाखांद्यावर वाढले . मराठीच्याच आधारानं या सार्यांचा वेलू गगनावेरी गेला .

या सार्यांचं कर्तृत्व मराठीमुळं झळकून उठलं कि या सार्‍यांमुळे आपल्या मातृभाषेचं वैभव वाढलं ? खरोखर " कवणे कवणा अलंकारिले ? असाच प्रश्न हा !  तर या सार्यांनी वाढवलेल्या मराठी भाषेच्या वैभवाची आणि मराठी भाषेमुळे नावारूपाला आलेल्या या सार्यांची ओळख करून घेउया " भाषांमाजी भाषा मराठिया " या लवकरच सुरु होणार्‍या सदरात !